De MQ-72C Lakota Connector boekte vooruitgang tijdens een test met autonome vlucht, obstakelvermijding en veilige landing, waarmee de inzet van de Amerikaanse mariniers op onbemande logistiek voor risicogebieden wordt versterkt.
Het United States Marine Corps kijkt naar een uitdaging die het succes van toekomstige militaire operaties kan bepalen: hoe voorraden naar verspreide troepen in gevaarlijke gebieden kunnen worden gebracht zonder piloten in gevaar te brengen.
Het antwoord kan liggen bij de MQ-72C Lakota Connector, een autonome versie gebaseerd op de UH-72 Lakota-helikopter. Het toestel maakt deel uit van het Aerial Logistics Connector-programma, dat is opgezet om een nieuwe capaciteit voor onbemand logistiek transport in betwiste omgevingen te ontwikkelen.
Het project zette opnieuw een belangrijke stap nadat Airbus U.S. Space & Defense, L3Harris Technologies, Shield AI en Parry Labs de vierde autonome vliegtest van het toestel hadden voltooid. Voor het eerst werkten de technologieën van alle vier de bedrijven samen aan boord van een H-145, waarbij het toestel autonoom vloog, obstakels vermeed en veilig landde onder omstandigheden die vergelijkbaar zijn met een echte operatie.
Waarom trekt dit de aandacht?
In moderne oorlogsvoering kan het bevoorraden van troepen net zo moeilijk zijn als het rechtstreeks confronteren van de vijand. Kleinere, meer verspreide eenheden die ver van grote bases opereren, moeten munitie, brandstof, uitrusting, onderdelen en medische voorraden ontvangen, zelfs wanneer het luchtruim wordt bedreigd.
Daar komt de MQ-72C in beeld. Het doel is om essentiële ladingen naar risicogebieden te brengen zonder afhankelijk te zijn van menselijke bemanningen aan boord.
In tegenstelling tot veel experimentele projecten begint de Lakota Connector niet vanaf nul. Het toestel gebruikt een reeds bekend platform en combineert die basis met autonome systemen, open architectuur en digitale integratie. Dat kan de weg naar operationeel gebruik sneller, goedkoper en minder riskant maken.
Een toestel dat met de missie kan meegroeien
De MQ-72C werd ontwikkeld met een modulaire aanpak, bekend als MOSA, die het mogelijk maakt nieuwe technologieën gemakkelijker te integreren. In de praktijk betekent dit dat het toestel nieuwe sensoren, software, missiesystemen en toekomstige nuttige ladingen kan ontvangen zonder volledig opnieuw te hoeven worden ontworpen.
Deze eigenschap is belangrijk omdat moderne conflicten snel veranderen. Een autonoom logistiek systeem moet zich kunnen aanpassen aan nieuwe dreigingen, nieuwe routes en nieuwe missies.
Naast het transport van voorraden kan het platform in de toekomst ook aanvullende capaciteiten krijgen, zoals sensoren voor signal intelligence en systemen die vanuit het toestel worden gelanceerd.
+ Oekraïne past An-28 aan en gebruikt drones om Shaheds tegen lage kosten neer te halen
Bron en beelden: l3harris | Airbus U.S. Space & Defense. Deze inhoud is gemaakt met behulp van AI en gecontroleerd door de redactie.
